وضعیت آب و هوایی و جغرافیایی :
شهرستان كرج به مركزيت كرج بزرگ ، با وسعت حدود 2457 كيلومتر مربع ، دومين شهرستان استان تهران محسوب مي گردد. اين شهرستان از نظر موقعيت جغرافيايي از شمال به استان مازندران ، از خاور به شهرستان شميران و تهران ، از جنوب به شهرستان هاي زرنديه و شهريار ، از جنوب غربي به شهرستان بوئين زهرا و از غرب به شهرستان ساوجبلاغ (هشتگرد) و شهرستان نظرآباد محدود است. شهرستان كرج در بين طول جغرافيائي "11 و 50 تا " 29 و 51 و عرض جغرافيائي "31 و35 تا "12و 36 قرار دارد. رودخانه هاي شهرستان كرج عبارتند از : آب لانيز ، برغان ، سيدك ، مورود ، كرج ، وارنگه رود ولايت رود . طبق بررسي هاي انجام شده بر روي آمار بلند مدت ايستگاه هواشناسي كرج ، شهرستان كرج با بارندگي ساليانه 2/251 ميلي متر ، ميانگين ساليانه دماي هوا 1/14 درجه سانتي گراد كه بيشينه و كمينه مطلق آن به ترتيب 42 و 20- درجه سانتي گراد به ثبت رسيده و ميانگين بيشينه دماي هوا در گرمترين ماه سال 5/34 و ميانگين كمينه دماي هوا در سردترين ماه سال 6/3- درجه سانتي گراد ، ميانگين رطوبت نسبي 53 درصد و تبخير سالانه 2184 ميلي متر داراي اقليم نيمه خشك با زمستان نسبتاً سرد و تابستان معتدل مي باشد. سرعت متوسط باد روزانه 2/2 متر بر ثانيه و جهت غالب آن شمال غرب به جنوب شرق مي باشد. ميانگين ساليانه جمع ساعات آفتابي 2899 ساعت بدست آمده است. در حدود 43 درصد از باران ساليانه در فصل زمستان ، 28 درصد، در فصل پائيز 28 درصد ، در فصل بهار و تنها 1 درصد از آن در تابستان مي بارد. فروردين و اسفند پرباران ترين و مرداد و شهريور كم باران ترين ماه ها هستند. همچنين تير ماه گرم و خشك ترين و دي ماه سرد و مرطوب ترين ماه ها مي باشند. متوسط حداكثر دوره خشكي در اين شهرستان 77 روز بوده و دوره خشكي از اوايل ارديبهشت آغاز شده و تا اوايل آبان به طول مي انجامد.
توپوگرافي و ويژگي هاي خرد اقليمي:
ارتفاعات البرز مهم ترين نقش را در شكل گيري اقليم شهرستان كرج به عهده دارند. بلندترين قله اين شهرستان به نام كوه ونتار به ارتفاع 3941 متر از سطح دريا در البرز مركزي و در 8 كيلومتري شمال آسارا واقع گرديده است. در مقياس كلي ، منطقه كرج نيز همانند بخش هاي ديگر استان تهران ، در فصول سرد سال متأثر از سيستم هاي شمالي و شمال غربي و غربي به ويژه جنوب غربي بوده و ريزش هاي آنان تابعي از فعاليت اين سيستم ها مي باشد . بارندگي هاي اين منطقه از ماه هاي آبان و آذر آغاز و تا اواسط ارديبهشت ماه ادامه مي يابد. در واقع سيسيتم هاي باران زاي مؤثر بر اين بخش از استان تهران ، غالباً همان سيستم هاي باران زاي عمومي بر سطح استان مي باشد. اما از نقطه نظر ويژگي هاي خرد اقليمي ، منطقه كرج از پاره اي جهات داراي مختصات شاخصي است كه در اين ارتباط به پاره اي از آنها اشاره مي شود: منطقه كرج به لحاظ اقليمي تحت تأثير ارتفاعات البرز در اين ناحيه و دره ناحيه چالوس و رودخانه كرج قرار دارد كه موجب مي گردد اين منطقه نسبت به تهران خنك تر و مرطوب تر باشد و اين تمايز تقريباً در تمام طول سال مشاهده مي گردد. علت اختلاف دماي كرج نسبت به تهران بخصوص در شب ها در سطح زمين به سبب نزديكي كرج به ارتفاعات شمالي و سرد شدن شبانه اين دامنه ها و جريان وزش بادكوه به دشت مي باشد. دور بودن كرج از دشت كوير نيز موجب برودت و رطوبت بيش تر اين منطقه نسبت به تهران در فصول مختلف سال ، به ويژه در تابستان مي گردد.
این شهرستان در ارتفاع 1341 متر از سطح دریا واقع شده است كه آب و هواي آن دارای دو وضعیت معتدل و مرطوب در دشت کرج و سلسله جبال البرز مرکزی و بیابانی و خشک در نواحی اشتهارد میباشد.